علي بن ابراهيم در تفسير خود به نقل از امام صادق (ع) درباره ي حضرت مهدي ( عجل الله فرجه الشريف)  مي گويد:
« بئر المعطله و قصرٍ مشيدٍ ‌‌»

اين مثلي است كه براي آل محمد ( صلي الله عليه و آله) زده شده است. بئر المعطله چاهي است كه از آن آب كشيده نمي شود و آن ( چاه) امامي است كه غايب شده  است.

بنابراين در زمان غيبت امام زمان (عليه السلام) مردم عامه به دليل جهلي كه به مقام امام و راه استفاده از علم امام دارند، نمي توانند از اين منبع و سرچشمه ي علم بهره مند شوند.

در زمان حاضر و ظاهر بودن ائمه ي پيش از امام زمان (عج)، مردم با مراجعه به آنان از  معارف و علوم آنان بهره مند مي شدند و طريق خاصي را دنبال نمي كردند. چرا كه عامل خارجي مانع راه آنان نبود.
ولي مطمئناً بهره مند شدن از امام غايب شرايط ويژه اي را مي طلبد.

از امام عصر ( ارواحنا له الفداء) پرسيدند كه بهره مند شدن از شما در زمان غيبت چگونه است و ايشان فرمودند:
« همانند بهره مند شدن از خورشيد پشت ابر...»

بئرالمعطله نيز به همني معناست؛ يعني مردم طريقه ي استفاده از آب سرشار و زلال معارف چاه علم حضرت ( عليه السلام) را نمي دانند. در حاليكه استفاده از علوم ايشان براي انسانهاي خاص نيست بلكه انسانهاي عامه نيز مي توانند از آن استفاده كنند.
ولي با توجه به اين كه حضرت در غيبت اند و مردم از ايشان غافل اند، فرصت اين بهره وري را از بين مي برند.    

منبع:
طبرسي نوري، ميرزا حسين، نجم الثاقب، صص 62 تا 64

نوشته شده توسط بابک داورمنش  | لینک ثابت |

از حضرت امیر المومنین (ع) روایت شده از حضرت محمد مصطفی (ص) که خدای بلند مرتبه میفرماید : من سوره حمد را بین خودو بنده خود تقسیم نمودم . پس نیمی از آن من و نیمی دیگر از آن بنده من است و هر آنچه که بنده ام ازمن درخواست کند به او عنایت میکنم .

زمانی که بنده میگوید ((  بسم الله الرحمن الرحيم )) خداوند میفرماید : با اسم من شروع کرد و من لازم میدانم کارهای او را به اتمام برسانم و در تمامی حالات او را مبارک گردان .. پس وقتی که میگویید : ((الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ )) خداوند میفرماید : بنده ام حمد مرا به جا آورده و دانست که تمام نعمت هایی که پیش روی اوست از من است و تمام بلاهایی که از او دور شده است به لطف من است شما را (ای ملائکه ) شاهد میگیرم که همانا نعمت های آخرت را نیز به نعم دنیای او اضافه میکنم و همانطور که بلاهای دنیا را از او دور کردم بلهای آخرت را نیز از او دفع میکنم . پس وقتی که بنده میگوید : ((الرَّحْمـنِ الرَّحِيمِ)) خداوند میفرماید : شهادت داد که من رحمان و رحیمم ، من نیز شما را (ای ملائکه) شاهد میگیرم که همواره از رحمتم بهره ی او را زیاده گردانم و نصیبش را از بخششم فراوان کنم .

وقتی میگوید ((مَـلِكِ يَوْمِ الدِّينِ )) خداوند بلند مرتبه میفرماید : شاهد میگیرم شما را (ای ملائکه ) همانگونه که بنده من اعتراف کرد که من مالک روز قیامت ، روز حسابم حسابش را آسان میگیرم ، اعمال خوبش را قبول میکنم و از سیئاتش میگذرم . و زمانی که میگوییم ((إِيَّاكَ نَعْبُدُ)) خداوند میفرماید : راست گفت بنده من ، مرا میپرستد شاهد باشید (ای ملائکه ) برای عبادتش ثوابی به او بدهم که هر کس که در این عبادت با او مخالفت کرده غبطه ی او را بخورد .

پس زمانی که میگوید : ((إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ)) خدای عز و جل میفرماید : از من کمک خواست و به من التجاء جست ، شاهد باشید ای ملائکه کمک او میشوم در کارش و کمکش میکنم در مشکلاتش و در روز سختی هایش دستش را میگیرم .

پس زمانی که میگوید : ((اهدِنَــــا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ )) تا آخر سوره خداوند میفرماید : هر چه را که خواست به او دادم و او را اجابت کردو و آنچه که آرزو میکرد به او عطا کردم و از آنچه که میترسید به او امنیت بخشیدم .

بنازم به این خدای مهربان اگر بطور واقعی به آیات قرآن توجه کنیم هیچ چیز در شبانه روز جز ذکر خدا نمیگوییم و دائما با درگاه الهی چنگ میزنیم .

 
منبع بحارالانوار 96 /226
میثم ضرغامیان طهرانی

نوشته شده توسط بابک داورمنش  | لینک ثابت |

نوشته شده توسط بابک داورمنش  | لینک ثابت |

منوی اصلی

پیوندهای روزانه

آرشیو مطالب

آرشیو موضوعی

پیوندها